“De soap die Wesseling heet”

3 oktober 2011, door Fleur Norbruis, raadslid en fractievoorzitter Groen Links.

In de commissie Spoorzone, Verkeer en Ruimte is er uitgebreid stilgestaan bij de zoektocht van dansschool en partycentrum Wesseling naar een nieuwe locatie.

Wat ging er aan vooraf:

Ten behoeve van de spoortunnel moest dansschool Wesseling weg aan de Houttuinen. De gemeente heeft in 2006 een overeenkomst getekend waarin de bedrijfsbeëindiging is geregeld. De gemeente was ook bereid om de mogelijkheden voor verkoop van het pand aan de Ezelsveldlaan ten behoeve van voortzetting van de activiteiten op die locatie te onderzoeken. 

Lange tijd is het stil. In de zomer van 2008 ontvangen alle fracties een noodkreet van Wesseling. Wesseling heeft in april 2006 een intentieverklaring getekend voor de aankoop van het pand aan de Ezelsveldlaan. In september 2007 is een bouwaanvraag ingediend. Vervolgens zei Wesseling lang niets meer gehoord te hebben van de gemeente. Na veel aandringen krijgt Wesseling in juni 2008 een planning van de gemeente waar Wesseling van schrikt, want volgens die planning kan de dansschool pas in oktober 2009 open. Dat is te laat, want in april 2009 moet Wesseling het pand aan de Houttuinen verlaten. In dat geval hebben ze zes maanden geen onderkomen. Wesseling vreest voor het voortbestaan van de dansschool.

Over de oorzaak van de vertraagde planning verschillen de meningen. Volgens Wesseling zijn er ambtelijk fouten gemaakt. Volgens Bouw- en Woningtoezicht heeft Wesseling zelf de bouwaanvraag niet volledig aangeleverd en veel tijd nodig gehad om de volledige stukken bij de gemeente aan te leveren.

Nu

In augustus heeft het college een brief aan de raad gestuurd. De rechter heeft de bouwvergunning in de zomer vernietigd. Tijdens een gesprek tussen Wesseling en wethouder Vokurka is besloten dat een hoger beroep bij de Raad van State niet zinvol is. De firma Wesseling acht een vergunningaanvraag met een afgeslankte vorm, om verschillende redenen, niet haalbaar. Met Wesseling is afgesproken om spoedig de procedure te starten over de terugkoop van het pand. Daarnaast wordt in gezamenlijkheid gezocht naar locaties om de danslessen in Delft te kunnen huisvesten. Het college gaat zich beraden over een toekomstige bestemming van het pand en zal de raad daarover informeren.

Conclusies

Waarde beginspraak Wat GroenLinks betreft is de waarde van beginspraak aangetoond. Als er vanaf het begin overleg was geweest over de herbestemming van het pand aan de Ezelsveldlaan had het naar onze mening niet zover hoeven komen. De bewoners waren kritisch en bezorgd, maar hebben door de gebeurtenissen in de zomer van 2009 (versnelde procedure waarmee ze buitenspel werden gezet) de hakken in het zand gezet en de weg naar de rechter gevonden. GroenLinks is blij dat het huidige college investeert in de contacten met de buurt en leert van het verleden. 

Lessen uit het verleden Het bevreemdt GroenLinks dat de gemeente de situatie zo verkeerd heeft ingeschat. Hoe is dat mogelijk? Door de jaren heen was er toch een groot vertrouwen in de vestiging van Wesseling aan de Ezelsveldlaan. Het college beaamde in de commissievergadering dat Delft een flinke juridische tik op de vingers heeft gekregen. Wethouder Vokurka baalde er zichtbaar van en beloofde beterschap. 

Toekomst Het is nu zaak dat de gemeente het pand op zorgvuldige wijze herbestemd en goed verkoopt. Het is en blijft een prachtig pand op een zeer goede locatie. Tot slot hoopt GroenLinks dat Wesseling spoedig een geschikte plek vindt.

Er wordt door een meerderheid in de raad (VVD, PvdA, Stip, CDA en D66) een initiatiefvoorstel ingediend. Het voorstel is om de procedure te versnellen door geen inspraak te verlenen op het ontwikkelingsplan en dit vast te laten stellen door het college van B&W. Zo wordt de bewoners een inspraakavond, de mogelijkheid zienswijzen in te dienen en bespreking (met inspraak) in commissie en raad ontzegd. GroenLinks heeft tegen het initiatiefvoorstel gestemd. Het resultaat (drie maanden tijdswinst voor Wesseling) woog voor de fractie niet op tegen het gekozen middel (het schrappen van de inspraak op het ontwikkelingsplan) en daarom hebben we het voorstel toen niet gesteund.

De omwonenden waren teleurgesteld en boos. Men had het gevoel dat de bewonersbelangen door de gemeente ondergeschikt werden gemaakt aan de belangen van de ondernemer. De hakken gingen in het zand. 

[Bron: Weblog Fleur Norbruis]